Dobre rady dla parkisonisty

[Głosów:0    Średnia:0/5]

CHODZENIE

Typowa pochylona do przodu postawa chorego nasila ten-dencje do chodzenia na palcach z uniesionymi piętami. Te szurające kroki, w miarę wydłużania się dystansu stają się coraz szybsze i krótsze. Kiedy wystąpi to dreptanie wtedy:

  • zatrzymaj się
  • sprawdź czy odległość między stopami wynosi ok. 20 cm
  • popraw swoją sylwetkę ciała i wyprostuj się, jak tylko najbardziej możesz
  • uświadom i przypomnij sobie, że powinieneś stawiać duże kroki
  • zrób krok unosząc wysoko stopę, tak jak w marszu
  • podnieś do góry palce stopy i najpierw postaw na ziemi piętę
  • przenieś ciężar ciała na palce
  • powtórz to samo z drugą nogą
  • staraj się aby ręce poruszały się odpowiednio przy każdym kroku – to poprawia rytm chodzenia i poprawia wygląd
  • laski i tzw. balkoniki nie zawsze są pomocne. Niektórzy chorzy uważają, że raczej przeszkadzają w chodzeniu. Balkoniki i tym podobne przyrządy nasilają tendencje do przodopochylania tułowia.

ZWROTY

Kiedy chcesz się obrócić, nigdy nie rób tego na jednej stopie, krzyżując nogi. Zawsze skręcaj w pożądanym kierunku idąc półkolem ze stopami stawianymi osobno.

DRŻENIE

Aby zmniejszyć drżenie rąk przyciśnij łokieć do tułowia aby unieruchomić ramię i wówczas wykonaj pożądaną czynność tak szybko jak tylko możesz.

NAGŁE ZNIERUCHOMIENIE (FREEZING)

Zjawisko nagłego znieruchomienia zwane po angielsku "freezing" (czyli "zamrożenie") a po polsku akinezją para-doksalną często występuje gdy chory zbliża się lub prze-kracza jakąś przeszkodę lub wąską przestrzeń. W tej unieruchomio nej, "zamrożonej" pozycji chory zwykle jest pochylony do przodu ze zgiętymi kolanami i piętami oder-wanymi od podłoża. Im bardziej stara się ruszyć do przodu, tym bardziej traci równowagę. Aby przerwać i pokonać ten stan unieruchomienia spróbuj zastosować następujące wskazówki:

  • nie próbuj zrobić na razie żadnego kroku
  • postaw z powrotem pięty na ziemi
  • wyprostuj kolana, biodra i tułów. Nie przechylaj się do przodu ani do tyłu
  • łagodnie zacznij kołysać się z boku na bok
  • zacznij maszerować w miejscu
  • zrób krok do przodu stawiając najpierw na ziemi piętę
  • skoryguj swoją postawę a stopy staraj się utrzymywać w odległości ok. 20 cm jedna od drugiej.

WSTAWANIE Z ŁÓŻKA

Chorzy mają często trudności przy podnoszeniu się z łóżka, zwłaszcza w godzinach porannych z powodu większej sztywności mięśniowej. Kiedy masz wstać z łóżka, połóż się na boku, blisko krawędzi łóżka. Opuść nogi za krawędź łóżka, odepchnij się łokciem na którym leżysz oraz drugą ręką. Podeprzyj podbródek i szybko podnieś głowę.

WSTAWANIE Z NISKIEGO SIEDZENIA

Pacjenci często mają kłopoty ze wstawaniem z niskich krzeseł, foteli, kanap itp. Aby wstać przesuń pośladki blisko krawędzi krzesła, stopy trzymaj w odległości ok. 20 cm jedna od drugiej, jedna lekko wysunięta do przodu. Przez chw ilę rozkołysz się szybko do przodu i do tyłu trzy razy. Za trzecim razem wysuń ramiona do przodu, odepchnij się rękami i wyprostuj.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*